De toerist

Zoals jullie al wisten had ik de afgelopen week mijn ouders op bezoek. Het was leuk om ze weer te zien na drie maanden. Ze konden ze nu eens zien hoe mijn leven hier was. Dat is niet over te brengen via skype dat moet je echt meemaken hoe het leven is in een miljoenen stad. Het oversteken, het handelen om een taxie te krijgen. Mijn vader zag dat wel als een uitdaging om zo goedkoop mogelijk een taxie te krijgen. Hij was weer helemaal in zijn sas als hij omgerekend ongeveer anderhalve euro goedkoper uit was.

De eerste dagen hebben we in Cairo rondgedwareld, de citadel, koptisch Cairo en het Egyptisch museum bekeken en natuurlijk de Pyramides in Giza gezien. Het zijn er in totaal 9 waar van 3 grote en 6 kleine de grootste is 158 meter hoog en meer dan 5 duizend jaar oud. Natuurlijk hebben we nog effe de echte toeritische foto's genomen zoals het puntje van de pyramide aanraken en een kusje geven aan de sphinx. S'maandags zijn we naar Aswan gevlogen (ongeveer 900 kilometer zuidelijker). Hier hebben een Nijlcruise gemaakt van drie dagen naar Luxor. Onderweg zijn we aantal keer gestopt en hebben we de tempels en graven bezocht uit de oudheid. Het graf van Toutanchamon hebben we niet gezien, je moest er extra voor betalen en werd ons verteld dat het niet veel voorstelde

Als je daar zo rondloopt stap je echt even in andere wereld, na drie maanden werken en leven in Cairo. Was het voor mij wel weer wennen om daar als toerist rond te lopen en de luxe van Nijlcruise te genieten (zwembad aan boord). Daarnaast had je bij elke toeristische plek van die irritante verkopers die allemaal dezelfde beeldjes willen aansmeren. De meeste toeristen die daar lopen beseffen ook niet dat ze voor Egyptische begrippen aanstootgevend bij lopen en ze zien alleen maar de goede dingen van het land. Van de armoede en de problemen van dit land zien ze maar weinig. Tijdens de cruise praat je beetje met de mensen waarmee je de tempels gaat bezoeken een van hen vroeg mij of Egypte wat eens zo grote beschaving had of dat nu nog zo was en ik moest bekennen dat het er niet veel meer van over was en dat het eigenlijk een derde wereld land is geworden.

Al met al heb ik een heerlijke week gehad waar van we alle drie echt hebben genoten ondanks de warmte (het warmste wat hebben gehad was over de 45 graden) Nu weer lekker aan het werk!

Bezoek uit Nederland

Afgelopen donderdag nacht zijn mijn ouders om 4 uur aangekomen op Cairo Airport. De komende dagen mag ik dus de toerist uithangen. Je kent het wel de pyramides bezoeken, toetanchamon bekijken is zeer de moeite waard alleen moeten ze die irritante verkopers afschaffen, ze blijven allemaal zo aandringen om hun product aan de man te brengen. Buiten dat is het zeer de moeite waard om zoveel historie van meer de 5 duizend jaar oud te mogen zien. Morgen gaan we met vliegtuig naar Aswan toe om een Nijlcruise naar Luxor te maken. Het is daar nog een paar graden warmer dan hier (daar gaat het over de 40) dus ik ben benieuwd hoe we dat uithouden.

Ze laten van alles achter

Afgelopen week ben ik samen met een jongen van het werk bij een vriend van hem langs geweest. Deze jongen woonde helemaal in zuid Cairo, dus was een aardig eindje reiden met de metro. Onderweg zie dan de meest de vreemde dingen zoals de uitgebrande auto zie foto, daarnaast stond ook nog een oude bus die niet meer gebruikt werd en dit allemaal tussen de woningen in.

Egyptenaren hebben nog al een handje van als iets niet meer bruikbaar is om dat gewoon achter te laten op des betreffende plek.
Laatst liep ik een stuk langs de Nijl en dan zie de meest luxe restaurants en een paar honderd meter verderop zie je oude/verbrande cruise schepen die niet meer worden gebruikt en daar liggen aangemeerd. Niemand kijkt er meer naar om.

Geen stroom

Vandaag kwam ik terug van het werk, wilde ik de lift pakken kwam de huisbaas achter me aan lopen. Hij begon in het Arabisch hele verhalen tegen me te houden, waarvan ik niks begreep.Bij mijn appartement aangekomen merkte ik al snel wat er aan de hand was de stroom was afgesloten, ik had niet betaald. (er was ooit wel een rekening ooit aangekomen maar hoe kon ik dat Arabisch lezen en mij was verteld dat alles op het op het einde zou worden betaald) maar die huisbaas wilde geld dat kon ik nog wel begrijpen maar hoeveel en hoe daar begreep ik niks van. Als Egyptenaren tegen je praten en ze hebben het gevoel dat ze niet begrepen worden of ze zijn het niet met je eens kunnen heel erg op gefokt overkomen. je krijgt dan het gevoel dat ze heel erg kwaad zijn. In het begin liet ik me hier nog wel eens in meeslepen, maar nu weet ik wel beter het zit gewoon een beetje in het karakter van de Egyptenaar zo praten ook vaak tegen elkaar en na afloop zijn ze weer de dikste vrienden. Ik heb effe met Nederlandse vrouw gebeld die ik ken in Cairo zij heeft via de telefoon vertaald voor mij. Het kwam erop neer, dat ik 306,- pond (40,- euro) moest betalen en dat hij dan zou zorgen dat het stroom het weer zou doen. Hij heeft zich aan zijn woord gehouden 2 uur later had ik weer stroom. Een gelukje trouwens ik hoef de rekening niet zelf te betalen.

straatkinderen

Afgelopen zaterdag heb ik voor eerst meegeholpen met een programma voor de straatkinderen van Cairo. Deze keer stond fotografie op het programma alle kinderen kregen een camera mee en moesten detail foto's gaan maken. Mijn eigen camera is door verschillende kinderen gebruikt en ik moet zeggen er zaten leuke foto's tussen voor meer foto's kijk Picasa

Wadi

Afgelopen donderdag (13/05/10) zijn we met een groep 40 jongeren uit de gemeente naar Wadi geweest. Dat is een stuk woestijn wat beetje lijkt op de Grand Cannyon 50 meter rotsen aan beide kanten van een zandweg. Het was niet gemakkelijk om daar met de bus te komen, onderweg moest er nog een auto verplaatst worden (een paar uit de groep hebben dat samen met wat Egyptenaren gedaan) Aangekomen in Waadi hebben we gebarbequed

Kameel gereden

Iedereen vraagt steeds of ik de pyramides al gezien heb, bijdeze ik heb ze gezien. Ik kan weer terug naar Nederland.
De volgende keer als mijn ouders er zijn ga ik er ook in nu heb ik alleen effe op een kameel gezeten. (was niet echt comfortabel)

Mijn oude vetrouwde appeltje is gearriveerd!

Sommige van jullie hadden het al gehoord de laptop die ik had meegenomen naar Cairo had het begeven. Vanaf die tijd werkte ik hier op een aantal verschillende computers (oud en traag). Maar na vele omwegen is vandaag mijn ouden vetrouwde appeltje aangekomen in Cairo, ik kan dus nu weer normaal bloggen!

Garbage City

In mijn vrije tijd meestal de zaterdag ochtend probeer vaak effe snel ergens naar toe te gaan. zo wilde ik deze keer naar Garbage city (de vuilniswijk). Deze naam moet je ook letterlijk nemen. Dit is een wijk waar alleen maar christenen wonen die al het vuil uit de stad ophalen en dat daar gaan sorteren. Overal waar je keek zag je vuilnis met de stank viel het wel mee, maar de vliegen de niet. Het bijzondere aan deze wijk is dat er ook 1 van de bekendste kerken uit het midden oosten staat 'de Rotskerk'
deze kerk is helemaal uit gehouwen in de berg achter het dorp.

Ben ik weer

Het heeft effe geduurd, maar nu dan eindelijk weer een berichtje vanuit het zonnige Cairo (38 graden). De reden dat ik niet kon bloggen was dat mijn laptop het begeven had, ik werk nu een beetje op verschillende computers en als het goed is komt volgende week mijn eigen vertrouwde laptop uit Nederland hier naar toe. In de tussentijd heb ik ook maar even de tijd genomen om mijn weblog te verplaatsen. Aan de zijkant van deze weblog heb je nu een aantal extra mogelijkheden zo kun je bijvoorbeeld mijn foto album bekijken.

De afgelopen twee weken heb ik weer een aantal dingen beleeft. Zo hadden we een afscheidsfeestje op het werk van twee collega's (zie foto). Een gaat er definitief weg en de ander gaat voor zichzelf beginnen en blijft nog 1 dag in de week voor het bedrijf werken. Na de standaard bedank woordjes (die ik niet kon verstaan) was er nog een simpel buffet geregeld, was goed te eten.